मुक्कुमलुङको आवाज

मुक्कुमलुङको आवाज

🔹 मुक्कुम्लुङ: किरात सभ्यताको पहिचान 🔹

शिरिजङ्गाको सपना अझै बाँकी छ। यलम्बरको हुंकार आज पनि सुनिन्छ। टाढाटाढाबाट मुक्कुम्लुङले पुकार गरिरहेछ। यो केवल ढुंगा होइन। यो इतिहासले बोकेको एक अमूल्य सम्पत्ति हो।

मुक्कुम्लुङ किरात सभ्यताको प्रतीक हो। यस भूमिले सयौँ वर्षदेखिका कथा समेटेको छ। पहाडको छातीमा अंकित इतिहास यहाँको माटोले बोकेको छ। हावा शान्त छ, तर त्यसमा पुर्खाहरूको श्वास बगिरहेको छ। पानी खस्दैन, तर आकाशले आँसु झारिरहेको छ।

तर, के आधुनिकताको तुवाँलोले यस पवित्र भूमिलाई ढाक्न सक्छ? के केवलकारको तारहरूले इतिहासलाई काट्न सक्छ? के शब्दहरूले लिम्बू आत्माको मौलिक स्वाभिमानलाई ओझेल पार्न सक्छ?

हामी पहाडसँगै बोल्छौं। हावासँगै बग्छौं। हाम्रो पहिचान मेटाउन कोसिस हुन सक्छ, तर हाम्रो आत्मा अमर छ। पहिरो झरे पनि इतिहास झर्दैन। रूख ढले पनि जरा मर्दैन।

त्यसैले, मुक्कुम्लुङ पुग्नुअघि सोच्नुहोस्। यहाँ टेक्न शुद्ध आत्मा चाहिन्छ। यहाँको पवित्रता छुन सम्मान चाहिन्छ। यदि तिमी यो भूमि भेट्न चाहन्छौ भने, पहिले आफ्नै भित्री आवाज सुन्न सक्नुपर्छ।

📍 मुक्कुम्लुङको ऐतिहासिक, सांस्कृतिक, र आध्यात्मिक महत्त्व बुझ्नका लागि कविता पढ्नुहोस्!

मुक्कुमलुङको आवाज

(कविता) डा. नवराज सुब्बा

शिरिजङ्गाको सपना, यलम्बरको हुंकार,
धेरै टाढाबाट सुनिन्छ मुक्कुम्लुङको पुकार।
सयौँ जन्मको सुस्केरा, पहाडको छातीमा,
अझै जीवित छ, किरात पुर्खाको गीतमा।
यो ढुंगा होइन, आत्माको संकल्प हो,
यो वन होइन, प्रकृतिको कसम हो।
यहाँ हावा चल्दैन, पुर्खाहरूको श्वास बग्छ,
यहाँ पानी झर्दैन, आकाशले आँसु झार्छ।
पहिरो झरे पनि इतिहास झर्दैन,
रूख ढले पनि जरा मर्दैन।
हाम्रा देवता छातीमा उभिन्छन्,
हाम्रा पुर्खा सम्झनामा दीप बनेर बल्छन्।
केबल कारको तुवाँलोले छोप्न सक्छ र?
यो पवित्र ढुंगाको उज्यालो बिहान?
शब्दहरूले ओझेल पार्न सक्छ र?
लिम्बू आत्माको मौलिक स्वाभिमान?
हाम्रो यात्रा पहाडसँगै बोल्छ,
हाम्रो भाषा हावासँगै बग्छ।
हामीलाई उड्न पखेटा चाहिँदैन,
हामीलाई चढ्न मेसिन चाहिँदैन।
यो भूमिमा टेक्न गहिरो सम्मान चाहिन्छ,
यो पवित्रता छुन शुद्ध आत्मा चाहिन्छ।
यदि तिमी मुक्कुम्लुङ पुग्न चाहन्छौ भने,
पहिले आफ्नै भित्री आवाज सुन्न सक्नुपर्छ।

👉 #Mukkumlung #KiratHistory #LimbuCulture #SacredLand #NepaliPoetry

Publications

Thuprai

Similar Posts

  • नदी निदाएको बेला

    केवल रमिता हेर्छन् तर रातो अचानामा बगेको महाभारत पढ्ने आँखा अझै उघ्रेनन् द्रौपदीको चीरहरणभन्दा कहालीलाग्दो जीवनहरण दिउँसै भइरहेछ नारीलाई बोक्सी आरोपित गरेर लछारपछार गर्दै दुनियाँ जननीको गला निमोठ्दै छ मानवशून्य बन्दै मान्छे दिसापिसाब मुखमा बलात् कोच्दैछ घाँटी थिचेर चीत्कार  दबाइँदैछ यसरी एउटी अबलाको जीवनयात्रा निषेध भएको छ ।

  • आत्मा

    आत्मा भन्नाले चेतनशील, अविनाशी तथा अमूर्त तत्वलाई जनाउँछ, जुन मानिसको अस्तित्वको आधार मानिन्छ। हिन्दू, बौद्ध, जैन तथा अन्य धेरै धार्मिक तथा आध्यात्मिक परम्पराहरूमा आत्मा लाई अनन्त र पुनर्जन्म चक्रसँग सम्बन्धित तत्वको रूपमा लिइन्छ। यो शरीर नष्ट भए पनि अस्तित्वमा रहन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ। केही परम्पराहरूमा आत्मा लाई परमात्मासँग जोडिने मार्गको रूपमा हेरिन्छ, जसलाई मोक्ष वा…

  • बलबहादुरको कथा

    यतिञ्जेल बलेले आफ्नो अनुहार राम्ररी नियाल्नै भ्याएको छैन एकदिन नागरिकता बनाउँदा फोटो खिच्ने बेलामा एकछिन आफूलाई ऐनामा चियायो र मुसुक्क हाँस्यो अनि अर्कोपटक बहिखातामा औंठाछाप लगाएपछि फाँटवालाले दिएको नागरिकतामा आफ्नो फोटो सरकारी छापसितै नारिएको देखेर मुस्कुरायो उपरान्त उसले हाँसेको देखिएन विचराले हाँसोस् पनि कतिबेला भारीले सधैं थिचेको चिच्यै छ साहुको रिनले किचेको किच्यै छ यही…

  • ऐना र मानिस

    परिचय “ऐना र मानिस” – डा. नवराज सुब्बाको गहिरो भावनात्मक र सामाजिक चेतनायुक्त कविता हो, जसले आधुनिक मानिसको आत्म–प्रतिबिम्बलाई चुनौती दिन्छ। कविता एक समय थियो—मानिसले हेर्थ्यो आफ्नो अनुहारकुनै शान्त पोखरीको पानीमा,या प्रियसीका आँखाभित्र,जहाँ देखिन्थ्यो उसको असली रूप—र सपनाको उज्यालोमानिस्किन्थ्यो यात्रामा। तर अब—मानिसको हातमा छ ऐना,र उसले हेर्छआफ्नो अनुहार होइन,अरूको तेज, अरूको चमक।र त्यो चमकमाउसको मन…