बीच बाटोमा ब्यूँझेर

सर्प लम्पसार
बीच बाटैमा
घाम तापेर बसेको छ
बाटो छोडेर भागूँ
कि कसरी र्सपलाई लखेटूँ !

सोच्दासोच्दै
कता अड्कियो खुट्टा
कहाँ भास्सियो जीवन !
यतिन्जेलसम्ममा त म
कहाँ-कहाँ पुग्नु थियो
के के गर्नु थियो ।

अचम्म !
र्सप कता लुत्त लुक्यो ?
सायद मैभित्र पस्यो कि !
लम्पसार छु म आज बीच बाटोमा
बाटो मैमाथि चढेर हिँडिसकेछ ।
कसैका पदचापले ब्यू“झेर बल्ल उठ्दै
जीउको धूलोमैलो टक्टक्याउँदैछु
आँखा मिच्दै नियाल्छु म
छाडिगएको मेरो भाग्य
कहा“ पुग्यो होला भनदै
पर… लक्ष्यसम्म ।

Similar Posts

  • राउटेको मन

    राउटेको मन

    समयसितै चिप्लिँदै गुड्ने
    तिम्रो गाडी
    भो मलाई चाहिएन
    गति कतै पन्छाएर
    हावामा उड्ने
    तिम्रो जहाज पनि
    भो ! मलाई चाहिएन,

    मलाइ
    कम्प्युटरमा च्याटिङ गर्दै
    भासिनु छैन मुगलानमा

  • न्यूटन, स्याऊ र भूकम्प

    यसपालि पनि भूइँचालोले देखेन जीवनदेखि दिक्क भएका मृत्यु पर्खी बसेकाहरूलाई बरु फुलिरहेका फूलहरू टिप्यो वारिपारि गर्ने पुलहरू चुँडायो यसपालि पनि टेरेन मृत्युले मान्छेका निर्दोष पाइलाहरू बरु निर्ममतापूर्वक कुल्चियो निस्सासियो गाउँ र शहर स्वास रोकिएको मौका छोपेर मिच्न मिच्यो मानव अस्तित्व यसरी फुत्त आयो भूकम्प उजाड बनायो गाउँशहर र लुत्त लुक्यो….

  • मनसुनको लय (कविता)

    डा. नवराज सुब्बा बादल हाम्रो गीत सुन्दैन एकोहोरो एक्लै गडगडाउँछ खलबल गर्दै हामीमाथि सल्बलाउँछ आतङककारी बादल वर्षेनी परेड खेल्छ हाम्रो तन मनमा बेसुर गड्याङ्गुडुङ तालमा कड्किन्छ मनसुन चट्याङ पार्छ ताण्डव नृत्य नाच्दै गहिरो हाम्रो मायालाई एक्कै छिन भए पनि चुडाइदिन्छ यो मौसमले यहाँ कस्तो झरी पर्छ ? न पेट भर्ने खेत रोपियो न मन भर्ने…

  • |

    आकाश आत्मा बीचको संवाद

    📘 डा. नवराज सुब्बाद्वारा लिखित आध्यात्मिक खण्डकाव्य आकाश र आत्मा बीचको संवाद खण्डकाव्यमा आत्मा आकाशसँग बोल्छ— मौनता, प्रतीक र प्रकृतिको लयमा। आकाश ब्रह्माण्डको प्रतिनिधित्व गर्छ भने आत्मा चेतनाको गहिरो स्तर हो। यी दुईबीचको अन्तर्दृष्टिपूर्ण संवादले पाठकलाई स्व-अन्वेषण, साँस्कृतिक स्मृति, र आध्यात्मिक पुनर्जागरणतर्फ डोर्याउँछ। खण्डकाव्यको संरचना र मौलिकता काव्यको संरचना विभिन्न सर्गहरूमा विभाजित गरिएको छ, जहाँ…

  • चरा, तिर्खा, पानी र शहर

    – नवराज सुब्बा तिर्खाले ब्याकुल छु पानी खान आएको थिएँ तिम्रो घरमा पर्खे तर मनको ढोका खोलेनौ यही घरमा पहिले हामी बस्ने एउटा ठूलो रुख थियो ढलेछ हामीले खाने फल थियो झरेछ पानी खाने पोखरी पनि सबै सुकेछ लुकामारी गर्ने फूलका पोथ्राहरु थिए सबै मान्छेका वासस्थान शहर भएछ तिम्रो घरको छानामा पानीको भण्डार छ त्यो…

Leave a Reply