मुक्कुमलुङको आवाज

मुक्कुमलुङको आवाज

🔹 मुक्कुम्लुङ: किरात सभ्यताको पहिचान 🔹

शिरिजङ्गाको सपना अझै बाँकी छ। यलम्बरको हुंकार आज पनि सुनिन्छ। टाढाटाढाबाट मुक्कुम्लुङले पुकार गरिरहेछ। यो केवल ढुंगा होइन। यो इतिहासले बोकेको एक अमूल्य सम्पत्ति हो।

मुक्कुम्लुङ किरात सभ्यताको प्रतीक हो। यस भूमिले सयौँ वर्षदेखिका कथा समेटेको छ। पहाडको छातीमा अंकित इतिहास यहाँको माटोले बोकेको छ। हावा शान्त छ, तर त्यसमा पुर्खाहरूको श्वास बगिरहेको छ। पानी खस्दैन, तर आकाशले आँसु झारिरहेको छ।

तर, के आधुनिकताको तुवाँलोले यस पवित्र भूमिलाई ढाक्न सक्छ? के केवलकारको तारहरूले इतिहासलाई काट्न सक्छ? के शब्दहरूले लिम्बू आत्माको मौलिक स्वाभिमानलाई ओझेल पार्न सक्छ?

हामी पहाडसँगै बोल्छौं। हावासँगै बग्छौं। हाम्रो पहिचान मेटाउन कोसिस हुन सक्छ, तर हाम्रो आत्मा अमर छ। पहिरो झरे पनि इतिहास झर्दैन। रूख ढले पनि जरा मर्दैन।

त्यसैले, मुक्कुम्लुङ पुग्नुअघि सोच्नुहोस्। यहाँ टेक्न शुद्ध आत्मा चाहिन्छ। यहाँको पवित्रता छुन सम्मान चाहिन्छ। यदि तिमी यो भूमि भेट्न चाहन्छौ भने, पहिले आफ्नै भित्री आवाज सुन्न सक्नुपर्छ।

📍 मुक्कुम्लुङको ऐतिहासिक, सांस्कृतिक, र आध्यात्मिक महत्त्व बुझ्नका लागि कविता पढ्नुहोस्!

मुक्कुमलुङको आवाज

(कविता) डा. नवराज सुब्बा

शिरिजङ्गाको सपना, यलम्बरको हुंकार,
धेरै टाढाबाट सुनिन्छ मुक्कुम्लुङको पुकार।
सयौँ जन्मको सुस्केरा, पहाडको छातीमा,
अझै जीवित छ, किरात पुर्खाको गीतमा।
यो ढुंगा होइन, आत्माको संकल्प हो,
यो वन होइन, प्रकृतिको कसम हो।
यहाँ हावा चल्दैन, पुर्खाहरूको श्वास बग्छ,
यहाँ पानी झर्दैन, आकाशले आँसु झार्छ।
पहिरो झरे पनि इतिहास झर्दैन,
रूख ढले पनि जरा मर्दैन।
हाम्रा देवता छातीमा उभिन्छन्,
हाम्रा पुर्खा सम्झनामा दीप बनेर बल्छन्।
केबल कारको तुवाँलोले छोप्न सक्छ र?
यो पवित्र ढुंगाको उज्यालो बिहान?
शब्दहरूले ओझेल पार्न सक्छ र?
लिम्बू आत्माको मौलिक स्वाभिमान?
हाम्रो यात्रा पहाडसँगै बोल्छ,
हाम्रो भाषा हावासँगै बग्छ।
हामीलाई उड्न पखेटा चाहिँदैन,
हामीलाई चढ्न मेसिन चाहिँदैन।
यो भूमिमा टेक्न गहिरो सम्मान चाहिन्छ,
यो पवित्रता छुन शुद्ध आत्मा चाहिन्छ।
यदि तिमी मुक्कुम्लुङ पुग्न चाहन्छौ भने,
पहिले आफ्नै भित्री आवाज सुन्न सक्नुपर्छ।

👉 #Mukkumlung #KiratHistory #LimbuCulture #SacredLand #NepaliPoetry

Publications

Thuprai

Similar Posts

  • निर्मलाको नियति !

    मैले यति कुरुप आकाश आजसम्म देखेकै थिएन । आज म माथिको आकाशमा घाम छैन जून छैन, तारा छैन आकाशमा हावा छैन आज वर्षा गराउने एक टुक्रा बादल छैन उडिरहेका छैनन् आज आकाशमा चरा परेवा, ढुकुर, जुरेली, भँगेरा, मौरी पुतली या कुनै सुगन्ध छैनन् आकाशमा त आज बारुदको मुस्लो उडिरहेको छ बेला बेला मेघले झैं छातीमैं…

  • राउटेको मन

    राउटेको मन

    समयसितै चिप्लिँदै गुड्ने
    तिम्रो गाडी
    भो मलाई चाहिएन
    गति कतै पन्छाएर
    हावामा उड्ने
    तिम्रो जहाज पनि
    भो ! मलाई चाहिएन,

    मलाइ
    कम्प्युटरमा च्याटिङ गर्दै
    भासिनु छैन मुगलानमा

  • कम्लहरी

    कम्लहरी

    मलाई
    माघीसँग डर लाग्छ आमा !
    मलाई यो माघमा
    तिम्रो न्यानो काख छाडेर
    महाजनको घरमा
    जान पटक्कै मन छैन !

    भोक लाग्नुको अपराधमा
    आङ ढाक्न खोज्नुको सजायस्वरूप
    जानुपर्‍यो मैले परायाघर

  • केही कविताहरू

    कठघरामा उभिएर हो ! हो ! हो ! म सत्य सत्य बोल्दैछु आमाको परिभाषा म केवल आमा बुझ्दछु जोड्दछु नाता नानाथरि तर कदापि तोड्दिनँ यो नाता कतिन्जेल केरिरहन्छौ हिरासत–मुक्त गरिदेऊ मलाई अन्योलबाट, रिक्तता, तिक्तताबाट मुक्त गरिदेऊ ! भन, ती को हुन् ? जसले तिमीलाई काखमा राखेर बुबु खुवाइन् माया गरेर बुई चढाइन् उनैको शरीरमा दिसापिसाब…

  • नदी निदाएको बेला

    केवल रमिता हेर्छन् तर रातो अचानामा बगेको महाभारत पढ्ने आँखा अझै उघ्रेनन् द्रौपदीको चीरहरणभन्दा कहालीलाग्दो जीवनहरण दिउँसै भइरहेछ नारीलाई बोक्सी आरोपित गरेर लछारपछार गर्दै दुनियाँ जननीको गला निमोठ्दै छ मानवशून्य बन्दै मान्छे दिसापिसाब मुखमा बलात् कोच्दैछ घाँटी थिचेर चीत्कार  दबाइँदैछ यसरी एउटी अबलाको जीवनयात्रा निषेध भएको छ ।