Dhunga, Mato Ra Mundhum

ढुङ्गा, माटो र मुन्धुम

पूर्वी नेपालको प्रागऐतिहासिक रैथाने आत्माको पुनर्खोज

के हाम्रो वास्तविक इतिहास केवल काठमाडौँ-केन्द्रित पुस्तकहरूमा लेखिएका एकाङ्गी कथाहरू जस्तै सीमित छ? राज्यले नियोजित रूपमा गरेको संस्कृतकरणको चमकदार लेपन मुनि दबिएको पूर्वी नेपालको प्राग-ऐतिहासिक रैथाने आत्मालाई ब्युँझाउने एक बेजोड मानवशास्त्रीय विमर्श हो— “ढुङ्गा, माटो र मुन्धुम”।

मूर्धन्य अनुसन्धानकर्ता र संस्कृतिविद् डा. नवराज सुब्बाले यस कृतिमा मधेसको मलिलो माटोदेखि हिमालका अग्ला चट्टानसम्म फैलिएको पूर्वी नेपालको अविच्छिन्न, बहु-तही र जीवन्त इतिहासलाई वैज्ञानिक ढङ्गले उत्खनन गर्नुभएको छ। पुस्तकले स्थापित इतिहासको न्यारेटिभलाई चुनौती दिँदै केही गम्भीर प्रश्नहरूको प्राज्ञिक उत्तर खोजेको छ:

ताप्लेजुङको मुक्कुमलुङ: कर्पोरेट पुँजीवादको चक्रव्यूह र आदिवासी स्वाभिमानको शिखर ‘चोत्लुङ’ बीचको भीषण द्वन्द्वको भित्री यथार्थ के हो?

हलेसी महागुफा: कसरी यो भूभाग हिन्दू, बौद्ध र किराँत दर्शनको एउटा अद्भूत त्रि-धार्मिक संगम बन्यो?

मधेस-पहाड जैविक सेतु: के जनकपुरधामका विदेह राजा जनकको ‘हलो संस्कृति’ र रैथाने मुसहरहरूको ‘घोंगी संस्कृति’ को सीधा सम्बन्ध पहाडी मुन्धुमसँग छ?

भाषाविज्ञान, पुरातात्विक सम्भावना र आधुनिक आनुवंशिक विज्ञान (DNA मार्कर) को कसिमा उभिएर लेखकले मधेसी दलितहरूको बोलीचालीमा जीवित किराँती ‘देशज शब्दहरू’ को खुलासा गर्नुभएको छ। यसले राजनीतिले सधैँ ओझेलमा पारेको मधेस र पहाडबीचको प्राचीन जैविक सम्बन्धलाई अकाट्य रूपमा प्रमाणित गर्दछ।

पर्या-मानवशास्त्र, राजनीतिक विमर्श र डिजिटल पुनर्जागरणको जगमा उभिएको यो पुस्तक केवल इतिहासको दस्तावेज मात्र होइन। भूमण्डलीकरणको चपेटामा परी लन्डन वा हङकङ जस्ता कंक्रिट सहरहरूमा पहिचानको संकट र एक्लोपनसँग जुधिरहेका डायस्पोरिक युवाहरूका लागि ‘चोत्लुङ दर्शन’ कसरी एउटा बलियो मानसिक खम्बा (Mental Anchor) बन्न सक्छ भन्ने कुरालाई यसले सुन्दर ढङ्गले केलाएको छ।

प्राज्ञिक गाम्भीर्य र रोचक आख्यान प्रवाहको त्रिवेणी रहेको यो कृति राष्ट्रिय पहिचानलाई समावेशी बनाउने एउटा क्रान्तिकारी घोषणापत्र हो। “ढुङ्गा, माटो र मुन्धुम” पूर्वी नेपालको त्यो लुकेको ऐना हो, जसमा सिङ्गो नेपालले आफ्नो वास्तविक अनुहार हेर्नै पर्छ। किनभने, घाम सधैँ पूर्वबाटै झुल्किन्छ!

इतिहास, पर्यावरण र समकालीन अस्तित्वको गहिराइ बुझ्न चाहने हरेक सचेत पाठकका लागि एक अनिवार्य र सङ्ग्रहणीय कृति।


Stone, Soil and Mundhum: Cultural and anthropological rediscovery of eastern Nepal

Thuprai.com

Similar Posts

  • |

    चिन्ताद्वारा उत्पन्न विकारहरू

    डा. नवराज सुब्बा चिन्ता वा एन्जाइटी जीवनमा सबैले अनुभव गर्ने भावना हो। तर, जब चिन्ताले दैनिक जीवनलाई हानी पुर्‍याउन थाल्छ तब त्यस अवस्थालाई भने चिन्ता विकारको अवस्था भनिन्छ। चिन्ता विकारहरू धेरै प्रकारका हुन्छन्। तिनीहरूले जीवनका विभिन्न पक्षहरूमा गहिरो प्रभाव पार्न सक्छन्। यस लेखमा, हामी चिन्ता विकारका प्रमुख प्रकारहरू र तिनीहरूको विशेषताबारे संक्षेपमा छलफल गर्नेछौं। सामान्यीकृत…

  • |

    नेपालको भाषिक भविष्य

    नेपाली भाषाको शुद्धीकरण, संस्कृतिकरण र बहुभाषिक नेपालको भाषिक भविष्यः एक विऔपनिवेशिक तथा संवैधानिक विमर्श परिचय नेपालमा प्रत्येक वर्ष मनाइने भाषा दिवसले नेपाली भाषाको संरक्षण, विकास र प्रयोगबारे बहसलाई पुनर्जीवित गर्छ। “नेपाली भाषालाई शुद्ध पारौँ” भन्ने नारा सतही रूपमा हेर्दा भाषिक अनुशासन र मानकीकरणको पक्षमा देखिए पनि यसको भित्री तहमा भाषिक शक्ति, सांस्कृतिक प्रभुत्व र पहिचानको…

  • |

    Bon-Kirat Substrate

    The Bon-Kirat Substrate: Reclaiming Nepal’s Archaic Religious History as a Himalayan Ritual Multiplex (1500 BCE–300 CE) Dr. Nawa Raj Subba ABSTRACT This review paper examines interdisciplinary evidence to conclude that the syncretic matrix of Bon and indigenous Kirat traditions served as the basic ceremonial substrate for all subsequent organised religion in Nepal. In contrast to…

  • |

    गाउँको पाटीबाट

    — डा. नवराज सुब्बा परिचय पूर्वी नेपालको हिमाली जिल्ला ताप्लेजुङलाई साधारण रूपमा हेर्दा पनि यो ठाउँ प्रतिभाको भण्डारजस्तै लाग्छ। यहीं जन्मिएका धेरै सपूतहरूले देशका विभिन्न क्षेत्रमा उल्लेखनीय योगदान पुर्‍याए। कोही राजनीतिमा, कोही प्रशासनमा, कोही सेवामा समर्पित भएर आफ्नो भूमिकामा उज्यालो थपिदैं गए। ती सबैको नाम यस सानो लेखमा समेट्नु सम्भव छैन। यस लेखको मुख्य उद्देश्य…

  • |

    कविता लेख्न बस्दा

    कविता— डा. नवराज सुब्बा म सधैं कवि हुँदिन—कहिलेकाहीँ एउटा पुरानो हुलाकी बन्छु,जसको झोलामा चिठीहरू छन्तर ठेगाना भने मेटिइसकेको छ।म जब शब्दहरू टिप्छु,ती अक्षर हुँदैनन्—खोलाको किनारमा आफै उम्रिएका ढुंगाजस्ता हुन्छन्,जहाँ हावा र खोलाको सललको संगीतलेआफ्नो गोप्य कथा सुनाइरहेको हुन्छ। चौतारीमा बसेको त्यो समयअहिले पनि मभित्र जिउँदै छ—हावाले पातहरूलाई सम्झाउँदैमलाई तिम्रो नाम सुम्सुम्याइदिन्छ,र म सोच्छु,यो गफ हो…