कवि नवराज सुब्बाको “बीच बाटोमा ब्यूँझेर” माथि विचार गोष्ठी

काठमाडौं – नेपाल स्रष्टा समाज काठमाडौंद्वारा बिराटनगरका कवि नवराज सुब्बाको कविता सड्ग्रह “बीच बाटोमा ब्यूँझेर” माथि विचार गोष्ठीको आयोजना गरियो ।

कवि सुब्बाको कविता सड्ग्रहमाथि चार जना समालोचक तथा कविहरुले कविताका विभिन्न पक्षमा कार्यपत्र प्रस्तुत गर्नु भयो । डा. कृष्णप्रसाद दाहालले कविताको भाषा र शैलीमा र समालोचक प्रा. लीला लुइँटेलले कविताको नारीपक्षमा कार्यपत्र प्रस्तुत गर्नुभयो ।

कवि शैलेन्द्र साकारले नवराज सुब्बाका कवितामाथि समीक्षा गर्दै उनका कविता अर्गानिक कविता हुन् जो विशुद्घ नेपाली माटो र वातावरणका उपज हुन् भन्नु भयो । यसैगरी कवि विप्लव ढकालले सुब्बाका कविताका नोष्टालजिया पक्षमा प्रकाश पार्दै कविताको एउटा मूलश्रोत उनको अतीत अर्थात् जन्मस्थानमा वितेका बाल्यकाललाई लिएको पाइएको कुरा बताउनु भयो ।

विचार गोष्ठीमा दार्जिलिडका साहित्यकारहरु विन्ध्या सुब्बा, मणिकुमार सुब्बा, काठमाडौबाट कथाकार परशु प्रधान, चन्द्रप्रसाद भट्टराइ, पवन आलोक, विराटनगरबाट विवश पोखरेल, गण्डकीपुत्र, हेटौडाबाट गणेश पौडेल, गीता पन्थ लगायतका स्रष्टाहरुको उपस्थिति थियो ।

नेपाल स्रष्टा समाजद्वारा आयोजित उक्त गोष्ठीमा विदेश तथा मुलुकका विभिन्न क्षेत्रका साहित्यिक संघसंस्थाहरुको प्रतिनिधित्व रहेको थियो । समाजका अध्यक्ष चन्द्रप्रसाद भट्टर्राईले साहित्यकारहरुको यस्ता भेटघाट र विचार विमर्शलाई आगामी वर्षहरूमा निरन्तरता दिइने कुरा बताउनु भयो ।

सन् १९६१ को अक्टोबर १ मा ताप्लेजुङ्को हाङ्पाङ गाउमा जन्मिएका कबी सुब्बा पेशाले स्वास्थ्यकर्मी हुन्। उनका यस अघी ‘जीवन मेरो शब्दकोशमा’ कबिता सङ्ग्रह र ‘मनको माझेरी’ लेख सङ्ग्रह प्रकासित भाईसकेका छन् भने उनले जनस्वास्थ्य सम्बन्धी पुस्तक र दर्जनौ अनुसन्धान मुलकलेख प्रकासित गरेकाछ्न्।

Similar Posts

  • बौलाहाको बकबक

    देख्दादेख्दै यो देशमा जब बहुदल आयो नेता भकाभक बहुलाए एकदिन गणतन्त्र पनि आयो कोही आत्तिए जनता एकाएक मात्तिए खै के भन्नु सबैले मलाई पागल देख्छन् हा…हा…हा…

  • |

    कविता लेख्न बस्दा

    कविता— डा. नवराज सुब्बा म सधैं कवि हुँदिन—कहिलेकाहीँ एउटा पुरानो हुलाकी बन्छु,जसको झोलामा चिठीहरू छन्तर ठेगाना भने मेटिइसकेको छ।म जब शब्दहरू टिप्छु,ती अक्षर हुँदैनन्—खोलाको किनारमा आफै उम्रिएका ढुंगाजस्ता हुन्छन्,जहाँ हावा र खोलाको सललको संगीतलेआफ्नो गोप्य कथा सुनाइरहेको हुन्छ। चौतारीमा बसेको त्यो समयअहिले पनि मभित्र जिउँदै छ—हावाले पातहरूलाई सम्झाउँदैमलाई तिम्रो नाम सुम्सुम्याइदिन्छ,र म सोच्छु,यो गफ हो…

  • दशैं

    बन्द छलेर, कर्र्‍यू तोडेर दशैं आएको छ आज बिर्खेको घरमा केही दिन भए पनि खुशी  छाएको छ केटाकेटी रमाएका छन् मक्किएको धोति पनि फेरिएको छ

  • बलबहादुरको कथा

    यतिञ्जेल बलेले आफ्नो अनुहार राम्ररी नियाल्नै भ्याएको छैन एकदिन नागरिकता बनाउँदा फोटो खिच्ने बेलामा एकछिन आफूलाई ऐनामा चियायो र मुसुक्क हाँस्यो अनि अर्कोपटक बहिखातामा औंठाछाप लगाएपछि फाँटवालाले दिएको नागरिकतामा आफ्नो फोटो सरकारी छापसितै नारिएको देखेर मुस्कुरायो उपरान्त उसले हाँसेको देखिएन विचराले हाँसोस् पनि कतिबेला भारीले सधैं थिचेको चिच्यै छ साहुको रिनले किचेको किच्यै छ यही…

Leave a Reply